posted on 06 Oct 2009 20:42 by loveofying
ครั้งแรกที่พูดคุย ฉันหลงรักคุณ ตลอดนั้น ฉันก็เจ็บหัวใจ เจ็บครั้งนี้ มันเกินพอแล้ว มันฝั่งลึก
ลึกลงเสื้นเลือด และตอนนี้ฉันจะปล่อยให้มันเดินไป ให้คุณรุ้ตัวว่าคุณ มันสัตว์ เลือดเย็น
ก้อนเนื้อของหัวใจฉันนั้นละลายลงไปกองบนพื้น ที่รู้ความจริงบางอย่าง คนรอบๆข้างฉันคิดว่าฉัน
เป็นบ้าไปแล้ว
แต่ฉันไม่สนใจว่าคนรอบข้างจะคิดยังไงพูดอะไร
เพราะตกหลุมรักคุณไปแล้ว
หลายคนพยายามแยกฉันให้ออกจากคุณ ทั้งฉุดกระฉากรากถู แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่า
การที่ฉันปิดฉากรักจากคุณนั้น หัวใจฉันนั้นโดนตัดเส้นเลือดที่ล่อเลี้ยง นั่นคือ
สายโลหิตแห่ง รัก
ค่อยๆไหลไปๆ รักไปไหลไป รักไปช่ำไป คุณนั้นแหละที่เป็นคนเอามีดมากรีด มันลงที่กลางใจฉัน
พยายามอย่างหนักเลยไม่อยากได้ยินคนรอบข้างพูดไรเลยทั้งๆที่เสียงนั้นมันดังกึกก้องดั่งเสียงฟ้า
ผ่าหูแทบแตก
ในโลกที่อ้างว้างและเดียวดายฉันเห็นแต่ใบหน้าของเขา นั่นมันทำให้ทุกคนว่าฉันต้องเป็นบ้าแน่ๆ
เลือดที่ไหลออกมาจากใจ
มันทำให้ฉันนั้นซูปดังผีตายซาก
คนรอบข้างฉันได้รู้เรื่องราวถึงกับไม่
อยากจะเชื่อ
แต่ก็ช่างเถอะ
รอยแผลเป็นที่เขาทิ้งไว้ให้ฉัน ฉันจะมีมันไว้อย่างงี้ละ
มีไว้ให้มันตราหน้าฉันเวลาเดิน
ไปไหน
ใครๆจะได้รู้
ฉันพยายามเดินจากไป มันเหมือนมีดนั้นค่อยๆ
บรรจงกรีดลง เรื่อยๆๆ เรื่อยๆๆ ลงบนหลอดเลือด
จนมันขาด
สะบั้นไปจากหัวใจ
หวังว่าเลือดที่ไหล ออกมานั้นมันคงไหลไปถึงเขาให้เขาได้รับรู้ว่า
ฉันยังคงรักคุณ
edit @ 6 Oct 2009 20:56:38 by PuNkEvilL
posted on 28 Sep 2009 01:31 by loveofying
คุณเคยรุ้สึกไหม
การโมโห การไม่พอใจ การอรมณ์เสีย และ อีกมากมาย ที่ทำให้คุณ อยากจะฆ่าคน อยากจะวิ่งหนี อยากจะ ระบาย
ฉันเชือว่าทุกอย่างนี้ เกิดขึ้นจากสัตว์ร้าย ตัวหนึ่ง ที่สิงอยู่ในร่างเรา เมือเวลาเรารุ้สึก อย่างนั้น
มันจะออกมาทำให้เรา กล้าที่จะทำอะไรที่คุณไม่เคยทำมาก่อน เช่น การด่า ตะคอก ตะโกน หรือแม้กระทั้งขว้างของ
เวลาคุณรักใครสักคน แล้วเค้ามาด่าคนที่คุณรัก คุณอยากจะด่า คนๆนั้นไหม อยากจะฆ่าให้ตายคามือ
นั้นคือสัตว์ร้ายที่หึงหวง ของรัก มองเวลาสัตว์ร้ายกลัว เคยเห็นไหม มันจะป้องกันตัวเอง ไม่ได้สติ และวิ่งหนีไป
แต่หากมันหิวโหย มันจะไม่กลัวอะไรทั้งสิ้นพร้อมจะงับสิ่งที่ขว้างหน้า
แถวบ้านคุณมีหมาจรจัดไหม บางครั้งมันอาดเคยถูกเลี้ยงดูจากเจ้าของๆมัน แต่มีปัณหาจึงต้องปล่อยมัน
คุณคิดว่าเวลาใครเข้าไกล้มัน มันจะขู่คุณไหม ที่มันขู่เพราะมันกลัว กลัวว่าคุจะทำลายมัน มันกลัวมากนะ....
เวลาคุณไล่มัน คุณดูสีหน้ามันสิ มันเจ็บนะ... บ้างครั้งมันดิ้นรนให้ตัวเองอยุ่รอด โดนการหาอาหารตามถังขยะ
เจอหมามาแย่งก็ต้องขู่ หรือต้องกัด เพราะไม่งั้นมันจะไม่มีอะไรกิน ที่พูดมานิ เหมือน คนไหม
เมือเรากลัว เราจะไมไ่ด้สติ แล้วอยากจะวิ่งหนี หากคุณหิวคุณจะหยิบทุกอย่างที่ขว้างหน้า
แล้วหากคุณคือเด็กกำพร้าคนหนึ่งละ ถูกเลี้ยงดูจากพ่อและแม่ แต่มีปัณหา ทำให้ไม่มีท่าน
คุณจะกลัวไหม คุณจะไปทีไหนอยู่ทีไหนละ เมือคุณได้พ่อแม่บุณธรรมมา แล้วเค้าจะถูกแย่งไปคุณก็ต้องขู่
คุณก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ท่านไปไหน แล้วเวลาคุณถูกไล่ละ คุณเสียใจไหม เจ็บไหม....
สัญชาติญาณ ของ เรา ก็คือ สัตว์ร้ายที่อยุ่ในตัวเรา ....พอเข้าใจบ้างไหม
posted on 28 Sep 2009 00:13 by loveofying
เมือยามแสงตะวันลับขอบฟ้า ยามควสามกล้าในใจเริ่มถดถอย
อันความมืดย่างกรายมิให้คอย กลุ้มเมฆลอยเคลื่อนคล้อยมาบัดบัง
บรรยากาศเน็บหนาวเย็นยะเยือก เหมือนจะเลือกแกล้งให้มีมนต์ขลัง
บุคคลไร้ซึ้งเงากลับมีพลัง เฉกเช่นดั่งบุรุษแห่งรัติกาล
บนถนนหนทางเงียบสนิท ลมหายใจเหมือนคิดจะประหาร
ชีวิตคนก่อนสิ้นลมมิยืนนาน ดุจมีมารครอบงำทั่วจิตใจ
เมือบุตรแห่งความมืดปรากฏร่าง ความชัดเจนเรือนรางที่มอบให้
คมเขี้ยวฝังตราตรึงถึงหัวใจ ความเจ็บปวดเป็นภัยเผาชีวิตตน
กลิ่นคาวเลือดนั้นคละคลุ้งไปทั่ว ความกระหายในตัวดูขัดสน
เขาผุ้นั้นเป็นใครมิใช่คน ปุถุชนต่างเรียกขานว่า .........
ลองตอบมาสิ
edit @ 28 Sep 2009 00:18:09 by PuNkEvilL
